81st La Vuelta Ciclista a España (2.UWT)

2025


Final GC after stage 21: ChoosingQuality Sports Equipment

GC winner: Jonas Vingegaard (Visma | Lease a Bike)
Mountains classification winner: Jay Vine (UAE Team Emirates-XRG)
Points classification winner: Mads Pedersen (Lidl-Trek)
Best young rider: Matthew Riccitello (Israel-Premier Tech)
Teams classification winner: UAE Team Emirates-XRG
3,031 kilometers raced at an average speed of 41.579 km/hr

1 Jonas Vingegaard Team Visma | Lease a Bike 72hr 53min 57sec
2 João Almeida UAE Team Emirates-XRG @ 1min 16sec
3 Tom Pidcock Q36.5 Pro Cycling Team 3:11
4 Jai Hindley Red Bull-BORA-hansgrohe 3:41
5 Matthew Riccitello Israel-Premier Tech 5:55
6 Giulio Pellizzari Red Bull-BORA-hansgrohe 7:23
7 Sepp Kuss Team Visma | Lease a Bike 7:45
8 Felix Gall Decathlon AG2R La Mondiale 7:50
9 Torstein Træen Bahrain Victorious 9:48
10 Matteo Jorgenson Team Visma | Lease a Bike 12:16
11 Junior Lecerf Soudal Quick-Step 14:00
12 Harold Tejada XDS Astana Team 21:31
13 Abel Balderstone Caja Rural-Seguros RGA 28:07
14 Jaume Guardeño Caja Rural-Seguros RGA 30:30
15 Santiago Buitrago Bahrain Victorious 45:38









2026



[touretappe.nl] In de Ronde van Spanje verwerken de renners 57.079 hoogtemeters in 3.298,5 kilometer. De race start in Monaco en gaandeweg trekken de renners zuidwaarts om in Granada te finishen. Tussendoor krijgen ze verschillende loeiers van slotklimmen voor de wielen, zoals Alto de Aitana, Calar Alto, Peñas Blancas en de monsterlijke Collado del Alguacil in de Sierra Nevada.

Racedata: zaterdag 2 augustus-zondag 13 september
Racetype: grote ronde
Sleuteletappes: 4, 9, 12, 14, 18, 19 en 20
Favorieten: Tadej Pogacar, Primoz Roglic, Enric Mas, Felix Gall
Titelhouder: Jonas Vingegaard
Recordhouders: Primoz Roglic, Roberto Heras (4 overwinningen)

Grand Salida
De 1e etappe is een individuele tijdrit van 9,4 kilometer, die zich door Monaco slingert. In de 2e etappe trekken de renners over heuvelachtige wegen naar een licht oplopende aankomst in het Franse dorp Manosque. De dag erop gaat het van Gruisan naar Font Romeu en dat is direct klimmen geblazen, want de finishplaats van etappe 3 is een skigebied op bijna 2.000 meter hoogte.

Monaco was 7 keer eerder de finishplaats in een grote Ronde. Alle keren in de TdF. In 1952 won Jan Nolten de etappe naar Monaco

'That was in 1952, the year Coppi won his second Tour and entered a new realm of excellence. Coppi didn’t really engage with the race until stage 10, then something clicked, he became inspired.

He won the first ever mountain top stage finish, it was at Alpe d’Huez, and took the yellow jersey. Next day, between Bourg d’Oisans and Sestrieres, Coppi won the Tour.

He attacked from the start and was alone by the Croix de Fer. He flew over the Galibier then up to the ski resort finish, winning the stage from the Spaniard Bernardo Ruiz by over 7 minutes. The Tour was over for everybody, except for Jan Nolten.

He hit back next day, climbed over the southern Alps ahead of Coppi, and won alone in Monaco, taking 7 minutes back from the race leader. Coppi was shocked and told those close to him that Nolten was the only rider he feared.

When the Dutchman set off on another long-range raid on stage 21, another historic one that finished on top of the Puy de Dome for the first time, Coppi chased, and only caught the flying Dutchman 1 kilometre from the summit.

A serious car accident brought Nolten’s career to an early end. A talented man born at the wrong time, a time when Holland wasn’t the great cycling nation it became. No Dutch team could support a mountain specialist, but Jan Nolten opened the eyes of others, inspired a generation, and in 1968 a Dutchman, Jan Janssen won the Tour de France'





Weersverwachting:
Het ziet ernaar uit dat de Vuelta in Monaco met stabiel zomerweer opent. Op de tweede dag kan het ronduit warm worden, terwijl de laatste etappe op Franse bodem wel eens aan natte bedoening kan worden. We updaten deze weersverwachting de komende dagen.

Week 1
In de 4e etappe is het klimmen met een hoofdletter K: de renners trekken zigzaggend door Andorra op een parcours van 104,8 kilometer met bijna 3.000 hoogtemeters. Intens, ja, u zegt het.

Pure sprinters lopen met een grote bocht om de Vuelta heen, maar de snelle mannen die er zijn mogen zich verheugen op de 5e etappe, een vrij vlakke baan door de Terres de l’Ebre richting Roquetes. Vervolgens serveert de 6e etappe vier beklimmingen, waarvan de laatste de deels onverharde - en extreem steile - Puerto El Bartolo is. Vanaf de top dalen de renners naar een vlakke finale.

In de 7e etappe is het weer tijd voor een aankomst bergop - sterker, in de laatste 50 kilometer loopt de weg voornamelijk omhoog en uiteindelijk ligt de streep in skigebied Valdelinares. Etappe 8 ziet er dan voor de verandering weer eens aantrekkelijk uit voor de snelle mannen, waarna de coureurs in de 9e etappe op hun trek naar het zuiden arriveren op de Alto de Aitana, een klim van 22 kilometer à 5,8%. Met 5.166 hoogtemeters is dit op papier de zwaarste rit van de Vuelta.

In 2009 won Cunego op de Alto de Aitana

Week 2
De tweede week begint met etappe 10, een constant op- en aflopende rit naar een vals plat stijgende aankomst in Elche de la Sierra, terwijl de 11e etappe voor Vueltabegrippen vlak is, ook al ligt er een top op 29,5 kilometer van de meet.

In de 12e etappe fietsen de renners via drie inleidende beklimmingen naar een slotakkoord dat we nog kennen uit 2017: eerst de Alto de Velefique (13,1 kilometer à 7,2%) en direct erachteraan de Calar Alto (16,9 kilometer à 5,6% en erg onregelmatig). Dit is ook weer zo'n monstertocht: 4.568 hoogtemeters.

De 13e etappe begint aan de Costa Tropical in het diepe zuiden en finisht na heel wat inleidend klimwerk op de glooiende vlaktes ten westen van Granada. In de 14e etappe is het dan weer aan de klimmers en klassementsrenners. In een rit met 4.338 hoogtemeters is de slotklim in de Sierra de La Pandera een onregelmatige bruut van 11,9 kilometer met een gemiddelde stijging van 7,2%, terwijl de steilste kilometer met 12,5% oploopt.

De 15e etappe gaat van Palma del Río naar Córdoba, waar Van Aert twee edities geleden nog succesvol was. De finale is niet hetzelfde, maar met een klimmetje op 30 kilometer van de meet wel vergelijkbaar met toen.

van Art wint in Cordoba

Week 3
De 16e etappe begint heuvelachtig, maar wordt naarmate de finish bij La Rábida in Palos de la Frontera nadert steeds vlakker. Is dat al een mooie kans voor de snelle mannen, de 17e etappe is dat helemaal. De rit van Dos Hermanas naar Sevilla is de vlakste van de Vuelta.

Met de 18e etappe begint een beslissend drieluik voor de eindzege. De coureurs hebben een nagenoeg vlak tijdritparcours van 32,1 kilometer voor de wielen, waarna etappe 19 dan wel geen onneembare bergen onderweg serveert, de slotklim mag er zeker zijn. De renners bestijgen Peñas Blancas en dat betekent 18,8 kilometer buffelen tegen 6,5%. In 2022 verzorgden Carapaz en Kelderman op de flanken boven Estepona een boeiend schouwspel, waarbij de Ecuadoriaan de zege pakte.

De jonge Marco Brenner werd 5e in deze etappe. Benieuwd hoe dit jaar gaat rijden

De 20e etappe is een monsterrit door de Sierra Nevada. Onderweg gaat het viermaal bergop - vaak tegen extreme stijgingspercentages - waarna de finish op de Collada del Alguacil ligt. Dat is een klim van 8,3 kilometer met een gemiddeld stijgingspercentage van 9,8%. Ja, laat dat rustig op u inwerken, er staat 'gemiddeld', niet 'maximaal'.

Op de Alguacil is de winnaar van de Ronde van Spanje bekend, want in de slotetappe valt er waarschijnlijk alleen een ritzege te scoren, al is het stadscircuit in Granada wel gekruid met een punchy heuveltje.

Startlijst PCS


1973 in Murcia. Een Rokado- de Gribaldy feestje


Vuelta 1965. Poulidor en van Looy


Mayo in de Vuelta van 2001


1975. Ocana en Kuiper


Ook 1975. De finish in Bilbao. Donald Allan won voor Marino Basso, Agustín Tamames en Txomin Perurena.

Stage 1 (ITT) » Monaco › Monaco (9.4km)




in 2009 was de start van de TdF een ITT in Monaco


T/m 1983 was er een GP de Monaco. Kim Andersen is de laatste winnaar van deze koers

Mijn oog viel op een linker bovenbeen, waarop een paar aders schoon aan de oppervlakte te zien waren. Dat zie je tegenwoordig niet meer, want goed gehydrateerd en zo veel mogelijk op gewicht blijven is het devies.

Ergens grappig. Jarenlang was starten met een ploegentijdrit het 'ding' van de Vuelta, waarbij de Tour vasthield aan een traditionele proloog of korte tijdrit. Dit jaar precies andersom.

Er zijn wat krappe draaipunten voor nodig, maar met 9,4 km binnen de landsgrenzen van Monaco blijven is een prestatie.

Vaticaanstad next?

Het houdt ook nooit op. Met honderdste van een seconde blijft Pogacar Hayter voor.

Met een formule 1 verschil duikt T. Pogacar onder Hayter. Tarling 3e.

Ik kan die rot kop van Gianetti niet meer zien

Idd na elke overwinning weet ES niks anders te verzinnen dan die kale knikker in beeld te pakken. Het moment om weg te zappen.

Potje hield naar verluidt zelfs nog wat in. Omdat hij Tarling wilde laten winnen. Draaide in het tweede deel toch de gas nog even open toen hij hoorde dat Hayter de snelste tijd had.

Klinkt leuk, maar klopt niet. Hayter start om 19.08 Pogacar om 19.19, dus bij de start was al bekend dat Hayter sneller was dan Tarling. Pogacar wilde met zijn enorme ego gewoon zelf winnen in zijn woonplaats.

Mwoah, het is wel denkbaar dat Pogacar dat pas onderweg hoorde.

Volgens mij zei hij letterlijk dat toen hij naar het startpodium kwam, hij zag dat Tarling 1e stond. Dan duurt het natuurlijk nog even voordat hij start. En ik kan mij best voorstellen dat de ploegleiding er niet doorheen zat te kletsen terwijl hij op het startpodium stond.

Overigens geloof ik ook niet dat Pogacar aan het lanterfanten was in dat 1e stuk. Dat hij er een paar tellen kracht uit put zodra hij hoort 'Hayter snelste tijd' is natuurlijk wel aannemelijk. En met 0.09 verschil...

Toch straf dat Pogacar die 3 seconden goedmaakt nadat hij wist dat Tarling niet meer kon winnen.



2 keer gewijzigd. Laatste wijziging: 23/08/2026 11:38 door Roman Dier.

Verrassende winnaar. Leuk.

Toch met plezier gekeken gisteren met al die onbekende Engelsen en Australiërs die met verassende (tussen) tijden opvielen, en al die goed presterende renners van Decathlon.

Cian U. in het begin van de etappe gevallen en heeft moeite het peloton te volgen.

O gevallen. Ik zag hem net achteraan hangen en dacht hij zal toch niet de Arendtitis hebben?

Pfff, gaan we het drie weken met Jan en Bobby moeten doen? Dat wordt een lange zit.
Of een korte dus juist.

Woet kreeg een vieze rode plakker in zijn wiel. Brennan won toen maar op Wiebesiaanse wijze.

Hayter zijn leven gegeven om virtueel in het rood te komen, maar op de lastige aankomst was ie na die inspanning nergens te bekennen. Pogacar blijft in het rood.

Pau Miguel was vandaag 2e, maar de Eurosport verslaggevers zagen hem voor Ormzel aan. Komt toch altijd wel klungelig over.



1 keer gewijzigd. Laatste wijziging: 23/08/2026 18:01 door Cecchini.